Molen op Meren - Bierbeek

Op deze plaats, langs de oude baan van Leuven naar Geldenaken, stond vroeger een houten staakwindmolen, opgericht rond 1795. Hij werd opgericht door molenaar Philip Laureys, die ook de watermolen op Ruysbroek bezat, maar omwille van problemen met het waterdebiet een windmolen wilde bouwen. Zij zoon volgde hem op in 1816 en werd opgevolgd door Evrardus Daems. In 1898 werd Hubert Jozef Wuyts (1870-1949) molenaar maar hij verplaatste zijn activiteiten naar een mechanische molen in Haasrode. Molenaarsknecht op de molen van Willebringen, Desiré Van Autgaerden (1873-1945) nam de molen over. Maar deze molen raakte beschadigd tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hij verhuisde zijn activiteit dan naar een mechanische molen in het centrum van Bierbeek, ook omdat zijn huurcontract niet hernieuwbaar was!

De beschadigde metalen binnenroede van de molen werd aangebracht in de Lo-Molen in Steenokkerzeel en de rest werd door Emile Demey heropgebouwd in Houthem (Komen-Waasten). In 1940 werd de molen daar in brand geschoten door het Engels leger en niet meer wederopgebouwd. Het molenaarshuis ging in 1973 in de vlammen op door een verhitte frietketel… En blijkbaar ligt er een kapotte molensteen als dorpel in de kapel van het H. Aanschijn, een 100-tal meter verderop in de straat. Vanaf het kruispunt met de Smisstraat liep ook een voetweg (een ‘kruiwagenpad’) tot het centrum. In de Waterstraat loopt dit ‘windmolenpad’ dwars over de straat.