Een moeder is gestorven, maar in de gedachten van haar zoon blijft ze aanwezig. Als stem die zich vragen stelt, die lacht en laakt, die zoekt naar een manier om hem te begrijpen. Vanuit een stukje branding dat dienstdoet als hiernamaals spreekt zij (Marijke Pinoy) over haar zoon. Een jongen die van kleins af aan de zee opzoekt en als jutter gebiologeerd raakt door alles wat ze verzwelgt en ophoest. De zee is daarbij meer dan decor: zij wordt medespeler. Ze onthult haar schatkamer vol aangespoelde artefacten en levende wezens en reikt het personage daarmee aan wat ze nodig heeft om het te hebben over persoonlijke en maatschappelijke thema’s. 

‘Tjipetir’ is een poëtische monoloog over de moeilijke band tussen een moeder en haar zoon. Over hoe ingewikkeld het kan zijn om elkaar te begrijpen en hoe liefde blijft klinken na de dood. Over wegdrijven en aanspoelen, missen en terugvinden en over verlaten en verlaten worden. 

Van en met: Marijke Pinoy (spel), Tom Goossens (regie), Marijke Libert en Stephan Vanfleteren (concept), Aäron Fabrice de Kisangani (inspirator), Marijke Libert en Fred Libert (tekst), Stephan Vanfleteren (scenografie), Laurens Aneca (improvisatiecoach) en Daan Borloo (dramaturgie). In coproductie met Perpodium. Met steun van de Vlaamse Overheid, Stad Gent en De Belgische Tax Shelter-maatregel via Cronos Invest.