Tjipetir

Een moeder is gestorven, maar in de gedachten van haar zoon blijft ze aanwezig. Als stem die zich vragen stelt, die lacht en laakt, die zoekt naar een manier om hem te begrijpen. Vanuit een stukje branding dat dienstdoet als hiernamaals spreekt zij (Marijke Pinoy) over haar zoon. Een jongen die van kleins af aan de zee opzoekt en als jutter gebiologeerd raakt door alles wat ze verzwelgt en ophoest. De zee is daarbij meer dan decor: zij wordt medespeler. Ze onthult haar schatkamer vol aangespoelde artefacten en levende wezens en reikt het personage daarmee aan wat ze nodig heeft om het te hebben over persoonlijke en maatschappelijke thema’s. ‘Tjipetir’ is een poëtische monoloog over de moeilijke band tussen een moeder en haar zoon. Over hoe ingewikkeld het kan zijn om elkaar te begrijpen en hoe liefde blijft klinken na de dood. Over wegdrijven en aanspoelen, missen en terugvinden en over verlaten en verlaten worden. Van en met: Marijke Pinoy (spel), Tom Goossens (scenografie), Marijke Libert en Stephan Vanfleteren (concept), Aäron Fabrice de Kisangani (inspirator), Marijke Libert en Fred Libert (tekst), Stephan Vanfleteren (scenografie), Laurens Aneca (improvisatiecoach) en Daan Borloo (dramaturgie). In coproductie met Perpodium. Met steun van de Vlaamse Overheid, Stad Gent en De Belgische Tax Shelter-maatregel via Cronos Invest.

NIEUWE TITEL: MARE MADRE

Na het drukken van de seizoensbrochure werden de titel en promotekst aangepast. Inhoudelijk blijft de oorspronkelijke opzet van de voorstelling hetzelfde. Een jongen wandelt langs de branding en verzamelt artefacten uit de Noordzee. Al sinds zijn kindertijd is hij strandjutter, gebiologeerd door alles wat de zee ophoest en verzwelgt. De zee onthult aan hem een schatkamer vol relieken; een lekke reddingsboei, zaden uit andere continenten, een potvis die nodig in leven moet worden gehouden. De hele wereld met haar schoonheid en verwoesting, haar woelige migratie en klimaat, tekent zich in één kustlijn voor hem uit.Een moeder wandelt langs de branding en verzamelt herinneringen aan haar zoon. Al sinds zijn kindertijd is duidelijk dat hij anders denkt en anders leeft. Zal ze hem kunnen loslaten in de wijde wereld? Zal hij haar kunnen loslaten? ‘Mare Madre’ is een poëtische monoloog over de intense band tussen een moeder en een zoon, over missen en terugvinden, over wegdrijven en aanspoelen.Tom Goossens regisseert, Marijke Libert en Fred Libert schrijven, Stephan Vanfleteren ontwerpt de scenografie. Samen met Marijke Pinoy brengen ze een voorstelling die even sober als beeldrijk wil zijn, waarin de kracht van de kleinste hebbedingen spreekt. Mare Madre is zowel navelstaren als turen naar de einder.